| تبليغات | X |
|
و جهان ... از هر سلامی خالیست ... |
||
|
تکلیف روشن دردهای نگهبان جنگ
تکلیف روشن پنجره های کودکی ام - روشن نیست !!! بی آنکه دست مرا گرفته باشی با قطره هایی که به گونه های کودکی ام می چکانم برمی گردم من درد می کشم سکوت می کنم خاطرات خیابان را تفنگت را بردار من
اتفاق افتادم و مادرم تمام عقده هایی را که با زن زشت همسایه به بند نافم گره زده بود پاره می شود ... هری دلم پایین می ریزد روی حافظه رقص های بندری قایق و موج هایی که در انتظار رسیدنم سیگار می کشند کشیده ام پای تو را وسط تابلوهایم اینکه گر می گیرد روی روسریت / منم ... منم که از جاده های بدون خط کشی گونه هایت افتادم اما گریه نکردم ! ... من
به آسمان خودم قناعت کرده بودم که اتاق تمام سهم من از ........... پدر مرده است!
و جای پای نیامده اش را هر زمستانی که از راه می رسد از یادم می برد هر چه از کوچه ها دور می شوم و به تقویم می رسم باز بوسه های کسی را کم می آورم از آغوش جهانی که دلهره دارد از نبودن جنگل زمستانی که بر پشتم باریده از پنجره ای می آید که از دنیا می ترسد از آسمانی که همیشه همین بوده است تا رابطه های هزار ساله ام را مسموم کند لج می کنم ... به کج خلقی خودم... به کج خلقی آغوشی که دلهره بغض های جوانی ام می شود تا ناامیدی را تزریق کند به روزهای این زمستان نارس هنوز فکر می کنم پرنده ای که اسیر جریان های جبری شده است روزی موهای سپید همین آینه را توی زمستان نیامده می شکند و من شهادت می دهم که ابرها از اتفاقات سال های تعطیل گذشتند، تا چتری از آب را هدیه بیاورند من اما... درگیر درد مشترکم درگیر انقلاب فراق در زمستانی که توی همین بن بست از شقیقه هایمان باریدن گرفت حالا هر شب که به پدر فکر می کنم برف ها پیاده می آیند و می روند کلاغ های منفرد از آستین هایم آبستن می شوند و مزرعه پر از صدای وحشت مرگی ست که درد را از لابلای انگشتان سرد ابرها خیس می شود... خیس... با فریادی که به تن دارم
می دانم این همه درد توی اتاق عمل جا نمی شود دکتر من پیراهنم را سنجاق می کنم به خون تاريخ را
ورق مي زنم توي هيتلر سربازهايي مست شده از برگ كف اين پياده روهاي سفيد . من براي اين شروع تلخ من بچه ام اينجا باور كنيد مانده ام ...
با زخم هاي سرباز همكلاسيم اسبي مندرج در انتهاي خرمن خرمن تنهايي كنار سكه هاي هميشه در انزوا روبروي سر فصلي كه نمي دانم با اينهمه پول زرد چه مي خرد ؟ ... پشت فكرم ... فكر ... مثل سرفصل ها رسيده ام اینجای شعر من تعجب نمی کنم من اما بر بند دلم مادرم کفش های مادرم حالا مادرم روی بالکن م س ا ف ر
این آخرین سیگاری نیست که می کشم ... افتاده ام به روی دنیا هی ... سقوط حجم دیدن ... مسافر... فکر کن لعنتی این سایه روشن ها بیچاره مادرم پنجشنبه ها
تمام من از تو انگار همین دیروز بود از تاکسی های بدون حافظه که بگذریم… من اما می ترسم از ایستگاههای نارنجی … با ابرهای مضحکی که از سرم گذشته است |
زمانه گاه پروفایل ایمیل رهام بهرامی کشکولی اسماعیل زارعی مهرداد عشقی مرتضی ازمل سیما م کشکولی افسانه صالحی س ا ر ا خوشكام عروج در هبوط عقیل تشانی کاووس حسنلی رامین خسروی بهرام کمالی صدیقه زارع رسول یونان حسین پناهی گروس عبدالملکیان حمزه زارعی هیوا جلیل صفربیگی محمد محمدی علی ذوالفقاری احسان (مهران)عشقی نگار بیرمی عبدالحسین بان نجمه زارعی انجمن ادبی جم انجمن ادبی انارستان وبلاگ های ادبی
|
|